فیلم «هیپنوتیک» از کارگردان و نویسنده «رابرت رودریگز»، یک تریلر علمیتخیلی ناموفق است با مضمونی درباره هیپنوتیسم مدرن. این فیلم یادآور آثاری با همین مضمون در یکصد سال تاخیر سینماست. این فیلم در ارائه مضمون و ارائه موضوعات مشترک داستانی، شبیه فیلمی با همین عنوان محصول سال ۲۰۲۱ است، اما هر دو فیلم یک نقطه اشتراک دارند؛ هر دو فیلم آثار ضعیفی درباره هیپنوتیسم هستند.
روایت فیلم درباره دنیل رورک(بن افلک)، کارآگاه پلیسی است که دختر هفت سالهاش مینی گمشده است. رورک توسط همکارانش در نیروی پلیس حمایت میشود در حالی که با تروما ناشی از گم شدن مینی دست و پنجه نرم میکند و تحت درمانی روانکاوانه قرار گرفته است. فیلم درباره افرادی به نام «هیپنوتیکها» است، کسانی که دارای قدرتهای ویژهای هستند و میتوانند اذهان را تحت اراده خود درآورده و نحوه تصمیمگیری افراد را تغییر دهند.
ساختن فیلمهایی از این جنس در شرایط کنونی اعتبار هنری خود را از دست میدهند. پساز ساخته شده فیلم تلقین(کریستوفر نولان) یادآوری(کریستوفر نولان)، گزارش اقلیت(استیون اسپیلبرگ)، بازی(دیوید فینچر)، نمایش ترومن (پیتر ویر) سبک نوآر هیپنوتیسمی وارد سازوکار تازهای شد.
این آثار با این روایتهای متمرکز درباره موضوع هیپنوتیسم، عنوان فرزندان مضمونی هیچکاک در فیلمهایی نظیر مانند «طلسم شده» یا «سرگیجه» هستندو اعتبار روایی آنان تحت الشعاع آثار هیچکاک و فریتزلانگ است. اگر آثاری هیپنوتیسم محور با تکیه بر جزئیات ساخته نشوند، به سرنوشت فیلمهای یکبار مصرف هالیوودی دچار میشوند.